Novel : Sumirat Hati Sari ; BAB 6
..
3 taun tos ninggalkeun carita kahirupan hiji rumah tangga nu pinuh ku pelajaran. Peuting éta, Ibu Sumirat lungguh di sajadahna. Panonna ngambang, haténa herang. Di jero haténa, aya rasa nu henteu bisa dipungkir: rasa bangga, rasa haratis, rasa nu nyurup kana jero jiwa. Anjeunna nyaksian kumaha Sari ngajaga rumah tangga ku sabar, ku adab, ku iman. Anjeunna sadar, minantu nu sholehah téh henteu sok datang tina pujian, tapi tina ujian.
Ibu Sumirat (di jero doana): "Ya Allah… abdi sok nyucuk haténa, tapi anjeunna henteu pernah nyucuk abdi. Anjeunna ngajawab ku leuleus, ku seuri, ku sujud. Anjeunna ngajarkeun abdi kumaha carana jadi kolot nu ngarti."
Tangisna henteu lantang, tapi nyurup. Anjeunna nyungkeun ka Allah, tina jero haté nu herang:
“Ya Allah, mugia Sari enggal dipaparin keturunan nu sami sholehna. Nu ngajaga rumah tangga ku kahormatan, ku adab, ku iman. Nu jadi cahaya di bumi, jeung jadi saksi di langit.”
Rasulullah ﷺ bersabda:
“Dunia adalah perhiasan, dan sebaik-baik perhiasan dunia adalah wanita sholehah.” (HR. Muslim)
Sari téh perhiasan nu henteu ngagurilap ku emas, tapi ku sabar. Anjeunna ngajaga rumah tangga ku lampah, lain ku sora. Anjeunna ngajarkeun ku seuri leutik, ku sujud nu panjang, ku tangis nu sunyi. Anjeunna jadi saksi yén sabar téh jalan ka ridha Allah.
awal pikeun rumah tangga nu dijaga ku iman, awal pikeun generasi nu bakal nurunkeun kahadean.
Sari henteu nyieun carita. Tapi anjeunna jadi carita. Carita nu bakal diturunkeun ku do’a, ku lampah, jeung ku cahaya.
Peuting éta, saatos salat Isya, Ibu Sumirat nyalira di ruang tengah. Raka datang, lungguh gigir indungna, bari nyandak mushaf nu tadi dibaca ku Sari. Suasana leuleus, lampu rada redup, angin ngalayang ti jandela nu kabuka.
Ibu Sumirat (ngadeukeutan Raka, sora rada ngageter): "Raka… ibu hoyong nyarita. Tapi ayeunamah moal sundar sindir ."
Raka (reuwas, tapi leuleus): "Sumuhun, Bu. Abdi ngadengekeun."
Ibu Sumirat (ngusap leungeun anakna): "Ibu nyungkeun hampura. Lila pisan ibu nyucuk haté anjeun, nyalahkeun pilihan anjeun. Tapi ayeuna ibu nyadar… Sari téh pilihan nu pangsaéna. Anjeunna téh istri nu sholehah."
Raka (panonna ngambang): "Hatur nuhun, Bu. Sari henteu pernah nyalempang, tapi abdi sok nyaksian sabarna."
Ibu Sumirat: "Jaga anjeunna, Raka. Pikaasih ku haté nu saenyana. Ulah ngan ku kewajiban, tapi ku rasa syukur. Anjeunna téh henteu ngan istri, tapi cahaya rumah tangga anjeun."
Raka: "Abdi bakal ngajaga, Bu. Sari téh amanah ti Allah, nu abdi kudu rawat ku adab jeung cinta."
Ibu Sumirat (seuri leuleus, panonna ngambang):
"Ibu bangga ka anjeun, Raka. Bangga ka Sari. Bangga ka rumah tangga nu dijaga ku iman. Mugi Allah maparin keturunan nu sami sholehna, nu ngajaga kahormatan, nu nurunkeun kahadean."
Di jero haté Ibu Sumirat, aya rasa nu henteu bisa dipungkir: rasa syukur, rasa haratis, rasa nu nyambungkeun jiwa. Anjeunna nyungkeun ka Allah:
“Ya Allah, mugia anak abdi jeung pamajikanana dijaga ku rahmat-Mu. Dijaga ku sabar, ku adab, ku cinta nu langgeng. Mugia keturunanana jadi penjaga agama, penjaga kahormatan, penjaga kahadean.”
Sari téh cahaya. Raka téh penjaga. Ibu Sumirat téh saksi. Rumah tangga téh ladang kahadean, lamun dijaga ku sabar, ku adab, jeung ku cinta nu ikhlas.
“Ya Allah, tutup carita ieu ku rahmat-Mu. Buka kahirupan ku berkah-Mu. Jaga haté-haté nu sabar, nu leuleus, nu ngajaga kahadean.”
Aamiin ya Rabbal ‘Alamiin.
Novel : Sumirat Hati Sari ; BAB 1
....catatan penulis...
Insyaallah pami aya reques ku abdi tiasa pangadamekeun deui kisah nu mangfaat pikeun pembaca mugia pareng aya widi timaha welas maha asih. NGABOGARASA "Faith, Flavour, and Future"
Posting Komentar
0 Komentar